Γήττας στο «ΦΩΣ»: «Επενδυτή και υπομονή χρειάζεται τώρα ο ΠΑΣ Γιάννινα»

Ο Ξενοφών Γήττας, έχει μια γεμάτη 20χρονη διαδρομή στα…αλώνια και στα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου, παίζοντας από το 1997 μέχρι το 2017 σε διάφορες επαγγελματικές και ερασιτεχνικές ομάδες.

Ξεκίνησε από μικρός στην ομάδα του χωριού του, τον Ηπειρωτικό Μαρμάρων, υπογράφοντας το 1997 το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο στον ΠΑΣ Γιάννινα. Συνέχισε σε Παναθηναϊκό, Καλλιθέα, Κέρκυρα, πάλι ΠΑΣ Γιάννινα, Πανθρακικό, ΑΕΚ Λάρνακας Κύπρου, Ηλιούπολη, Ρόδο, Πανηλειακό, Δόξα Κρανούλας, Αναγέννηση Καρδίτσας, Εθνικό Φιλιππιάδας, ΑΟ Ανατολής.

Σύμφωνα με το Wikipedia, ο Γήττας έχει γνωρίσει κατά τη σταδιοδρομία του δύο υποβιβασμούς από την Α΄ Εθνική (2001 με ΠΑΣ Γιάννινα, 2005 με ΑΟ Κέρκυρα) και συνολικά 6 ανόδους. Αναλυτικά, δύο στη Β΄ (1998 ως πρωταθλητής με ΠΑΣ, 2013 με Αναγέννηση Καρδίτσας) και τέσσερις στην Α΄ ως μέλος τριών διαφορετικών συλλόγων: ΠΑΣ Γιάννινα τα 2000 και 2002 (πρωταθλητής), ΑΟ Κέρκυρα το 2006 και Πανθρακικού το 2008.

Σήμερα είναι επαγγελματίας προπονητής στον Άτλαντα Ιωαννίνων, κάνοντας εξαιρετική δουλειά στις ακαδημίες αλλά έχοντας και την τεχνική ηγεσία της ανδρικής ομάδας που αγωνίζεται στην Α’ ερασιτεχνική κατηγορία της ΕΠΣ Ηπείρου.

Ο Ξενοφών Γήττας μιλάει στο «ΦΩΣ» για όλα τα τρέχοντα θέματα της επικαιρότητας και περισσότερο για τον ΠΑΣ Γιάννινα, την ιστορική ομάδα που ζει την σκληρή πραγματικότητα της ερασιτεχνικής Γ’ Εθνικής. Τονίζει ότι οι νέοι σε ηλικία παίκτες που υπάρχουν στην ομάδα θέλουν βοήθειες και στηρίγματα με την παρουσία και έμπειρων ποδοσφαιριστών. Παράλληλα μιλάει για τις μεγάλες στιγμές που έζησε στα γήπεδα, τη μεταγραφή του στον παναθηναϊκό και γιατί η ομάδα των πρασίνων τα τελευταία χρόνια δεν μπορεί να πάρει τα πάνω της.

Ξενοφώντα με τι ασχολείσαι τα τελευταία χρόνια;

Ασχολούμαι με το κομμάτι της προπονητικής στις αναπτυξιακές ηλικίες. Επίσης είμαι προπονητής στην ομάδα του Άτλαντα Ιωαννίνων που αγωνίζεται στην Α’ Ερασιτεχνική Κατηγορία.

Έχετε και καλές ακαδημίες, με καλές εγκαταστάσεις. Είναι έτσι;

Έτσι ακριβώς. Έχουμε οργανωμένες ακαδημίες με πολλά τμήματα τα τελευταία χρόνια.

Πόσα χρόνια είσαι προπονητής σε ακαδημίες;

Περίπου δέκα χρόνια, είχα περάσει και από τις ακαδημίες του ΑΟ Ανατολής.

Τι λες, υπάρχουν ταλέντα ή έχουν απορροφήσει τα τάμπλετ τα ενδιαφέροντα των παιδιών;

Ταλέντα παντού υπάρχουν. Το θέμα είναι τα παιδιά να δουλεύονται κατάλληλα σε όλες τις φάσεις της ηλικιακής τους εξέλιξης με τις κατάλληλες ασκήσεις και σωστή καθοδήγηση.

Για να πάμε στα θέματα επικαιρότητας. Παρακολουθείς τις εξελίξεις στον ΠΑΣ που βρέθηκε στη Γ’ Εθνική;

Φυσικά παρακολουθώ, γιατί είναι η ομάδα της πόλης και από αυτή αναδείχθηκα ποδοσφαιρικά. Κανέναν δεν ενθουσιάζει το γεγονός που βρίσκεται στη Γ’ Εθνική, αλλά είναι μια πικρή πραγματικότητα, ασχέτως αν μας πληγώνει. Όλοι αγαπάμε τον ΠΑΣ, αλλά το τελευταίο διάστημα δεν είναι η ομάδα που θέλουν να είναι οι Γιαννιώτες.

Είναι νωπές και οι μνήμες από την παρουσία του για πολλά χρόνια στην Σούπερ Λίγκα.

Είχε περάσει και παλαιότερα από τη Γ’ Εθνική ο ΠΑΣ, τότε είχα ξεκινήσει και εγώ το ποδόσφαιρο, αλλά δεν μπορεί να συγκριθεί εκείνη η εποχή με τη σημερινή. Δυστυχώς, αντί η έξοδος στην Ευρώπη το 2016 να σηματοδοτήσει κάτι καλύτερο στη συνέχεια, ξεκίνησε καθοδική πορεία, με αποκορύφωνα τη σημερινή κατάσταση. Είναι πραγματικά αίνιγμα ο σημερινός ΠΑΣ Γιάννινα. Αν δεν βρεθεί κάποιος επενδυτής που θα βάλει χρήματα, εκτιμώ ότι δεν θα δούμε κάτι καλό πολύ γρήγορα. Είναι ιστορική ομάδα με μεγάλες επιτυχίες και βαριά φανέλα, αλλά θέλει οικονομικά στηρίγματα για να ανασυνταχθεί και να γυρίσει στις επαγγελματικές κατηγορίες. Ο κόσμος θέλει να βλέπει την ομάδα να πρωταγωνιστεί σε κάθε κατηγορία και να έχει υψηλούς στόχους. Όμως πρέπει να κάνει υπομονή, ειδικά φέτος που είναι μια δύσκολη χρονιά.

Υποχρεωτικά τώρα στηρίζεται σε παιδιά από τα Γιάννινα με την απόκτηση και κάποιων έμπειρων παικτών.

Και το 1997 που υποβιβάστηκε η ομάδα στη Γ’ Εθνική είχε πάρει πολλά παιδιά από τα Γιάννινα. Τότε πήγα και εγώ στον ΠΑΣ. Ήταν μια σειρά νέων παικτών, αλλά υπήρχαν και αρκετοί έμπειροι παίκτες που μας στήριξαν σε δύσκολες στιγμές. Αυτό πρέπει να γίνει και τώρα. Τα νέα παιδιά έχουν πάθος για διάκριση, αλλά δεν πρέπει να μείνουν αβοήθητα. Πρέπει στο δυναμικό να υπάρχει ισορροπία μεταξύ νέων και έμπειρων παικτών. Και ορισμένοι φίλαθλοι θα πρέπει να δείξουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στα παιδιά από τα Γιάννινα. Όχι να φωνάζουν «πάρτε Γιαννιώτες παίκτες στην ομάδα» και όταν αγωνίζονται οι Γιαννιώτες να τους κράζουν από το πρώτο λάθος και να τους λένε διάφορα. Κάποια στιγμή θα πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε.

Εσύ τι προτείνεις με την εμπειρία σου;

Θα πρέπει να στηρίξουμε τους νεαρούς παίκτες. Αλλά και αυτοί θα πρέπει να καταλάβουν ότι αυτή η φανέλα και αυτό το σήμα ζυγίζουν βαριά. Και ο φίλαθλος κόσμος έχει απαιτήσεις. Όταν θα μπαίνουν στο γήπεδο θα πρέπει να τα δίνουν όλα. Πρέπει να δώσουν χρόνο στα παιδιά. Πολλά παιδιά τα γνωρίζω, είναι καλοί ποδοσφαιριστές. Θέλουν βοήθειες γιατί όταν αρχίσουν οι αγώνες και θα υπάρχει η πίεση των αποτελεσμάτων θα είναι βαριά τα πόδια και το άγχος μεγάλο.

Για τους πρωταγωνιστικούς στόχους της ομάδας έχεις να σχολιάσεις κάτι;

Οι στόχοι του ΠΑΣ πρέπει να είναι πρωταγωνιστικοί. Αν όμως δεν πετύχει τον στόχο θα χρειαστεί απ’ όλους υπομονή, με σκοπό να χτιστεί κάτι καλό μεσοπρόθεσμα. Μην ξεχνάμε ότι δεν υπάρχει ο άνθρωπος που θα ματώσει οικονομικά και θα δώσει όραμα. Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχουν τέτοια δεδομένα στην ομάδα.

Σε αυτό καταλήγουν και όλες οι συζητήσεις για τον ΠΑΣ. Ότι χωρίς επενδυτή δεν μπορεί να γίνει η παλιά μεγάλη ομάδα.

Συμφωνώ, αυτή είναι η πραγματικότητα. Είδαμε και πέρυσι που έγινε μια προσπάθεια από τον κύριο Σιόντη, ο κόσμος βοήθησε πάρα πολύ με την αγορά των εισιτηρίων διαρκείας, αλλά δεν φτάνει μόνον αυτό. Ο κόσμος από μόνος του δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος του ΠΑΣ μόνος του. Επειδή με τις ακαδημίες μας παίζουμε με ομάδες άλλων πόλεων, καθώς δώσαμε δικά μας παιδιά, βλέποντας τις υποδομές και τις εγκαταστάσεις, διαπιστώνουμε ότι οι πρόεδροι ματώνουν οικονομικά. Άνθρωπο που να ματώσει οικονομικά χρειάζεται και ο ΠΑΣ Γιάννινα για να γίνει όπως τον θέλει ο κόσμος του.

Να σε ρωτήσω και για την άλλη παλιά σου ομάδα, τον Παναθηναϊκό. Τι λες, θα προκριθεί επί της ΤΣΣΚΑ;

Φάνηκε πιο φρέσκια ομάδα η ΤΣΣΚΑ. Θεωρώ όμως ότι ο Παναθηναϊκός θα βρει τον τρόπο και θα καταφέρει να προκριθεί. Θα είναι μεγάλη αποτυχία αν δεν προκριθεί με βάση τα όσα έχει κάνει φέτος.

Για να πάμε λίγο πίσω, αρέσουν οι παλιές ιστορίες. Πώς βρέθηκες στον ΠΑΣ Γιάννινα;

Εγώ έπαιζα από πιτσιρικάς στην ομάδα του χωριού μου, τον Ηπειρωτικό Μαρμάρων. Το 1997 που υποβιβάστηκε ο ΠΑΣ στη Γ’ Εθνική, έψαχναν και τότε ταλαντούχους παίκτες από τα Γιάννινα. Πρότειναν και μένα, δείχνοντάς μου εμπιστοσύνη ο τότε προπονητής Βασίλης Παπαχρήστου και του το αναγνωρίζω αυτό. Αλλά και εγώ με την αγωνιστικότητα και συμπεριφορά μου τον δικαίωσα για την επιλογή που έκανε.

Εύκολη ή δύσκολη η συνέχεια;

Στο ποδόσφαιρο τίποτα δεν είναι εύκολο και χρειάζεται συνεχής προσπάθεια. Όταν είσαι από τα Γιάννινα και συναντάς καθημερινά κόσμο, πρέπει να είσαι σε όλα κύριος, να μην δίνεις κανένα δικαίωμα για σχολιασμό, εντός και εκτός γηπέδων.

Τι θυμάσαι από τις δύο θητείες σου στον ΠΑΣ Γιάννινα;

Θα μου μείνει αξέχαστη η άνοδος στην Α’ Εθνική στα μπαράζ με Πανσερραϊκό και Αιγάλεω που δώσαμε το καλοκαίρι του 2000 στο παλιό γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Εντυπωσιακός ο κόσμος που ταξίδεψε από τα Γιάννινα. Όταν γυρίσαμε στην πόλη η πλατεία ήταν γεμάτη με κόσμο. Με το που κατεβαίναμε από το λεωφορείο, μας έπαιρνε ο κόσμος αγκαλιά και μας πήγαινε στην εξέδρα που είχε στηθεί. Και τη δεύτερη θητεία μου επί εποχής του Αλέξη Κούγια, ήταν εντυπωσιακό το παιχνίδι Κυπέλλου, όπου περάσαμε στα ημιτελικά αποκλείοντας τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη. Είχαμε κερδίσει 2-0 στα Γιάννινα και χάσαμε 2-1 στην παράταση στο Φάληρο. Για να αποκλείσεις μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός και μάλιστα στην έδρα του θέλεις και τύχη, την οποία είχαμε.

Μίλησέ μας για τη μεταγραφή σου στον Παναθηναϊκό. Πότε πήγες;

Πήγα τον Ιανουάριο του 2003. Ο ΠΑΣ ήταν στην Α’ Εθνική. Στον Παναθηναϊκό είχαν καλές εντυπώσεις και από τα παιχνίδια που έκανα με την Εθνική Ελπίδων. Έτσι έγινε η μεταγραφή, χωρίς όμως να ικανοποιηθούν απόλυτα οι φιλοδοξίες μου γιατί δεν πήρα τον χρόνο συμμετοχής που θα ήθελαν να πάρω. Όμως έπεσα σε έναν Παναθηναϊκό στον οποίο έπαιζε τότε η μισή Εθνική Ελλάδας που πήρε το 2004 το ευρωπαϊκό κύπελλο στην Πορτογαλία.

Ωστόσο έζησες τις εμπειρίες που δίνει σε έναν ποδοσφαιριστή από την επαρχία μια μεγάλη ομάδα.

Ακόμα και με το να προπονείσαι με αυτούς τους παίκτες και με προπονητές διεθνούς ακτινοβολίας, είναι ένα μεγάλο σχολείο.

Τι συμβαίνει και δεν μπορεί να πάρει έναν τίτλο ο Παναθηναϊκός τόσα χρόνια;

Ενώ ο κ. Αλαφούζος βάζει κάθε χρόνο πολλά χρήματα δεν μπορεί να φτάσει η ομάδα εκεί που θέλει. Είναι κάτι που φαίνεται ως ανεξήγητο.

Διάβασα το βιογραφικό σου και υπογράμμισα ότι έχεις τέσσερις ανόδους από τη Β’ στην Α’ Εθνική, δύο με τον ΠΑΣ Γιάννινα και από μία με Πανθρακικό και Κέρκυρα. Δεν είναι μαγική εικόνα να παίρνεις τίτλους;

Έχω και δύο ανόδους από τη Γ’ στη Β’ Εθνική με ΠΑΣ Γιάννινα και Αναγέννηση Καρδίτσας. Ο πρωταθλητισμός πάντα προκαλεί πίεση και άγχος. Αλλά στο τέλος νιώθεις μια απέραντη αγαλλίαση όταν βλέπεις ολόκληρες πόλεις να πανηγυρίζουν. Θυμάμαι ότι είχε καεί η Κομοτηνή όταν κερδίσαμε την άνοδο στη μεγάλη κατηγορία με τον Πανθρακικό.