Η «Οδύσσεια» της Ιμπέρια και τα διπλά στάνταρ της ΟΥΕΦΑ

Την Τρίτη στις 22.00, η Λάρνε υποδέχθηκε την Ιμπέρια 1999 στη Βόρεια Ιρλανδία, στο πλαίσιο του πρώτου μεταξύ τους αγώνα για τον τρίτο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ. Ένας ματς που ολοκληρώθηκε τελικώς 0-0, με τις δύο ομάδες να αναμένεται να λύσουν τις διαφορές τους στη Γεωργία.

Ωστόσο, αυτό που έμεινε δεν ήταν ο αγώνας ή το τελικό αποτέλεσμα. Αλλά η ταλαιπωρία που πέρασε η πρωταθλήτρια Γεωργίας, καθώς και η στάση της ΟΥΕΦΑ στο ζήτημα. Ένα θέμα το οποίο ανοίγει για άλλη μια φορά τη συζήτηση, αναφορικά με τα διπλά στάνταρ της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας.

Συγκεκριμένα, όλα ξεκίνησαν το απόγευμα της Δευτέρας (3/8), όταν οι βίζες των αθλητών και των προπονητών της Ιμπέρια απορρίφθηκαν. Λίγο αργότερα, έγιναν δεκτές, ωστόσο ήταν μόλις το πρώτο ζήτημα της δικής τους «Οδύσσειας».

Το αεροδρόμιο του Μπέλφαστ, στο οποίο θα προσγειωνόταν η αποστολή της ομάδας, ενημέρωσε πως δε θα δεχόταν το αεροπλάνο. Όπως φαίνεται, η εταιρεία που θα έπαιζε το ρόλο μεσάζοντα, δεν εκπλήρωσε τις δεσμεύσεις τις, με αποτέλεσμα η αποστολή της Ιμπέρια να μην μπορεί να πετάξει προς το Νησί.

Μετά από διαβούλευση, η ομάδα των Γεωργιανών χωρίστηκε σε 2 αεροπλάνα, από περίπου 15 άτομα το καθένα, προκειμένου να φτάσει στο Μπέλφαστ τις πρωινές ώρες της Τρίτης (5/8). Δηλαδή, περίπου 12 ώρες πριν την έναρξη του αγώνα, οι Γεωργιανοί μόλις πάτησαν το πόδι τους στο Νησί, μετά από δύο διαφορετικές δεκάωρες πτήσεις.

Κι όμως, παρά το γεγονός ότι η διοίκηση της Ιμπέρια ζήτησε αναβολή του αγώνα έστω για μια μέρα, η UEFA αρνήθηκε. Θεώρησε ότι η ομάδα της Γεωργίας μπορεί να παίξει κόντρα στη Λάρνε, παρόλο που σίγουρα δεν ήταν στο 100% της αγωνιστικής της ετοιμότητας. Άλλωστε, όλες οι στοιχηματικές τοποθετούσαν την πρωταθλήτρια Γεωργίας ως το φαβορί, κάτι που δεν έδειξε.

Σίγουρα, με τις ενέργειες του προέδρου της ΦΙΦΑ, Τζιάνι Ινφαντίνο να μονοπωλούν το ενδιαφέρον, η ΟΥΕΦΑ έχει πολύ πιο σημαντικό ζητήματα από έναν αγώνα στα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ. Και είναι κατανοητό μέχρι ένα σημείο ότι δεν μπορεί η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία να αλλάζει ημερομηνίες όποτε το ζητάει ο κάθε σύλλογος.

Το πρόβλημα, όμως, είναι τα διπλά στάνταρ που εφαρμόζει η Ομοσπονδία. Δηλαδή, αυτή την κυνικότητα που επιδεικνύει προς τους πιο αδύναμους, σε σύγκριση με την «ευελιξία» των αποφάσεώς της προς τους ευρωπαϊκούς «γίγαντες». Αν, για παράδειγμα, η Λίβερπουλ είχε αντιμετωπίσει το ίδιο πρόβλημα με την Ιμπέρια και ζητούσε αναβολή του αγώνα για μια ημέρα, νιώθουμε ότι η UEFA θα είχε μια εντελώς διαφορετική μεταχείριση.

Προφανώς το ποδόσφαιρο και ειδικά οι διεθνείς διοργανώσεις, αποτελούν μια λίγκα των ισχυρών, των λίγων, των προνομιούχων. Και είναι λογικό, αυτές είναι οι ομάδες που φέρνουν τα λεφτά άλλωστε και κάνουν το προϊόν τόσο θελκτικό.

Αλλά τέτοιες κινήσεις - ή αλλιώς μη κινήσεις - απλά κάνουν κακό στο ίδιο το προϊόν που η UEFA θέλει να βελτιώνει, καθώς δημιουργεί περιπτώσεις άνισου ανταγωνισμού και αστάθειας χρήσης των κανονισμών. Γιατί, δεν πρέπει ποτέ να υποτιμούμε ομάδες όπως η Ιμπέρια, που πολλές φορές μας δίνουν αυτό το διαφορετικό κάθε χρόνο. Και φυσικά, αποτελούν μέρος της ποδοσφαιρικής Ευρώπης, κι αξίζουν μια σωστή και δίκαιη μεταχείριση.