Ντελ Πιέρο στο Νταβός: «Το ποδόσφαιρο μπορεί να φέρει χαρά»

Πρόκειται για μια εκδήλωση που πραγματοποιείται ετησίως στην ελβετική πόλη, όπου συγκεντρώνονται πολιτικοί και οικονομικοί ηγέτες, ανάμεσά τους και ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ , ο οποίος μίλησε χθες (21/1) για να συζητήσουν τις μακροοικονομικές τάσεις στη διεθνή γεωπολιτική, όπως αναφέρει η εξειδικευμένη ιταλική ιστοσελίδα calcio e finanza. Ο Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο, νικητής του Παγκοσμίου Κυπέλλου με την Ιταλία το 2006, μίλησε για το τι σημαίνει για έναν ποδοσφαιριστή και έναν άνθρωπο να σηκώνει το πιο πολυπόθητο τρόπαιο:

«Η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου σημαίνει ότι νιώθεις ολοκληρωμένος. Ολοκληρωμένος ως ποδοσφαιριστής, αλλά και ως άνθρωπος. Ξεκινάς να παίζεις με πάθος, χωρίς να σκέφτεσαι τίποτα άλλο εκτός από την μπάλα, και καθώς μεγαλώνεις καταλαβαίνεις ότι το ταξίδι είναι πολύ ευρύτερο: το να γίνεις επαγγελματίας σημαίνει επίσης να ωριμάζεις ως άνθρωπος, να κάνεις θυσίες, να εγκαταλείπεις κάτι, να αποδέχεσαι ότι η ζωή σου, οι φιλίες σου, ακόμη και ο χαρακτήρας σου δοκιμάζονται. Το να φτάσεις στο υψηλότερο σημείο, να σηκώσεις το πιο εμβληματικό τρόπαιο που μπορεί να κερδίσει ένας ποδοσφαιριστής, είναι μια έκρηξη όλων όσων έχεις βιώσει: χαρά, κόπωση, ήττες, επιτυχίες. Αυτή είναι η ομορφιά εκείνης της στιγμής», είπε ο πρώην αρχηγός της Γιουβέντους, ο οποίος μοιράστηκε στη συνέχεια την πρώτη του ανάμνηση ως οπαδός του Παγκοσμίου Κυπέλλου, θυμούμενος την διοργάνωση του 1982:

«Τότε, δεν υπήρχαν όλα τα μέσα ενημέρωσης που έχουμε σήμερα. Ήμουν οκτώ χρονών και αυτό ήταν το πρώτο μου Παγκόσμιο Κύπελλο. Θυμάμαι να παρακολουθώ τους αγώνες με την οικογένεια και τους φίλους μου, σε ένα δωμάτιο γεμάτο κόσμο. Στην αρχή, δεν καταλάβαινα τα πάντα, αλλά ένιωθα ότι ήταν κάτι σημαντικό. Έπειτα, παιχνίδι με το παιχνίδι -προημιτελικοί, ημιτελικοί, τελικός- καταλάβαινα όλο και περισσότερα. Όταν κερδίζαμε, βγαίναμε στους δρόμους για να γιορτάσουμε, με σημαίες. Η μητέρα μου με βοήθησε να φτιάξω μια πράσινη, άσπρη και κόκκινη.

Μέναμε στην εξοχή και μάλιστα πήγαινα να ψάξω για μπαμπού για να φτιάξω το κοντάρι της σημαίας. Είναι μια υπέροχη ανάμνηση: δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να ξεκινήσεις τη σχέση σου με το Παγκόσμιο Κύπελλο από το να βλέπεις τη χώρα σου να το κερδίζει».

Ο Ντελ Πιέρο συζήτησε επίσης το μακρύ ταξίδι που οδηγεί έναν παίκτη να φτάσει πλήρως προετοιμασμένος για ένα Παγκόσμιο Κύπελλο:

«Η προετοιμασία για ένα Παγκόσμιο Κύπελλο ξεκινά χρόνια νωρίτερα, ήδη από τα προκριματικά. Είναι μια μακρά διαδικασία, όπου ωριμάζεις ως παίκτης και ως άτομο. Ο καθένας έχει διαφορετικές ανάγκες: κάποιοι χρειάζονται την οικογένειά τους κοντά, άλλοι περισσότερο χώρο για τον εαυτό τους. Το κλειδί είναι η ισορροπία. Σε ένα ομαδικό άθλημα, πρέπει να εξισορροπήσεις το εγώ σου, το οποίο είναι απαραίτητο για να απαιτείς περισσότερα από τον εαυτό σου, με τις ανάγκες της ομάδας. Χρειάζεται ισορροπία στη χημεία της ομάδας, σε δύσκολες στιγμές, στα πέναλτι, στα αποδυτήρια, όταν κάποιος πρέπει να αναλάβει την ευθύνη και κάποιος άλλος πρέπει να κάνει ένα βήμα πίσω.

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής στη συνέχεια επεκτάθηκε στην πολιτιστική και ανθρώπινη αξία των αποδυτηρίων, αναφέροντας μια εμπειρία από τα τελευταία χρόνια της καριέρας του:

«Είχα μια εμπειρία στην Ινδία με μια ομάδα με παίκτες από δώδεκα διαφορετικές χώρες και με διαφορετικές θρησκείες. Πριν από τους αγώνες, ο καθένας προετοιμαζόταν με τον δικό του τρόπο: κάποιοι προσευχήθηκαν, κάποιοι συγκεντρώθηκαν στη σιωπή, κάποιοι ακολούθησαν προσωπικές τελετουργίες. Εκείνη τη στιγμή, συνειδητοποίησα πόσο όμορφο ήταν να βλέπω διαφορετικούς ανθρώπους, με διαφορετικές κουλτούρες, να βρίσκουν ισορροπία και να γίνονται ομάδα. Είναι απαραίτητο να έχουμε ανοιχτό μυαλό, να είμαστε έτοιμοι να ακούσουμε και να κατανοήσουμε τους άλλους».

Ο διασημος Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής κατέληξε στη συνέχεια με ένα άμεσο μήνυμα προς τους νέους, τονίζοντας τη σημασία των λαθών στη διαδικασία ανάπτυξης:

«Οι νέοι σήμερα ανησυχούν πολύ για το πώς κάνουν λάθη, για το πώς φαίνονται, εν μέρει λόγω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αλλά το να κάνεις λάθη είναι θεμελιώδες. Πρέπει να χάνεις παιχνίδια για να αναπτυχθείς, πρέπει να κάνεις λάθη για να μάθεις. Συχνά, μαθαίνεις πολύ περισσότερα από μια ήττα παρά από μια νίκη. Γι' αυτό χρειαζόμαστε προπονητές και οργανισμούς ικανούς να συνοδεύσουν τους νέους σε ένα τόσο απαιτητικό ταξίδι. Τι θα ήθελα να δω στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026; Ζούμε σε μια εποχή γεμάτη προβλήματα και κακά νέα. Το ποδόσφαιρο μπορεί να φέρει χαρά. Το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι η πιο όμορφη στιγμή γιατί στην αρχή, όλοι χαίρονται που βρίσκονται εκεί: τα παιδιά ονειρεύονται, οι παίκτες πραγματοποιούν ένα όνειρο, οι πολιτισμοί συναντιούνται. Είναι μια γιορτή του να είμαστε μαζί. Αυτή είναι η πραγματική έννοια του Παγκοσμίου Κυπέλλου.