Ολυμπιακός: Έχουν δει άπαντες την αλήθεια κατάματα

Υπάρχουν ήττες που απλώς καταγράφονται στην ιστορία και υπάρχουν ήττες που σε υποχρεώνουν να κοιτάξεις τον καθρέφτη. Η βραδιά στη Ναϊμέγκεν ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Ο Ολυμπιακός δεν αποκλείστηκε επειδή βρέθηκε απέναντι σε έναν αντίπαλο που ήταν απροσπέλαστος. Αποκλείστηκε επειδή σε δύο παιχνίδια δεν κατάφερε να κάνει αυτά που απαιτούσε η περίσταση.

Η ευκαιρία ήταν μεγάλη. Το Champions League ήταν εκεί, σε απόσταση τεσσάρων αγώνων (σ.σ. αν υπολογίσουμε και τις αναμετρήσεις με την Μπόντο Γκλιμτ που δεν θα την αντιμετωπίσει τελικά), και η Ναϊμέγκεν δεν έδειξε ότι αποτελεί ομάδα που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί. Παρόλα αυτά, ο Ολυμπιακός χρειάστηκε παράταση για να αποχαιρετήσει τη διοργάνωση, έχοντας πετύχει μόλις ένα γκολ σε περισσότερα από 210 λεπτά ποδοσφαίρου.

Αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο απ’ όλα. Δεν γίνεται να θέλεις να προχωρήσεις στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση όταν παράγεις τόσο λίγα πράγματα μπροστά από την αντίπαλη εστία. Και ακόμη περισσότερο όταν απέναντί σου έχεις μία ομάδα που είχε παρουσιάσει αμυντικές αδυναμίες και είχε δώσει δικαιώματα στα προηγούμενα παιχνίδια της. Ο Ολυμπιακός δεν τα εκμεταλλεύτηκε.

Στη ρεβάνς, μάλιστα, είχε το ιδανικό ξεκίνημα. Προηγήθηκε και είχε την ψυχολογία με το μέρος του. Εκεί περίμενες από τους έμπειρους ποδοσφαιριστές του να πάρουν την κατάσταση πάνω τους. Να κρατήσουν την μπάλα, να ανεβάσουν τον ρυθμό όταν χρειάζεται και να χτυπήσουν ξανά.

Τελικά συνέβη το αντίθετο. Η ομάδα άρχισε να χάνει μέτρα και μονομαχίες. Η Ναϊμέγκεν πήρε χώρο και αυτοπεποίθηση. Έβγαλε περισσότερη ένταση και τελικά έφτασε στην ισοφάριση. Η αποβολή του Φορτούνη έκανε ακόμη πιο δύσκολη την κατάσταση και από εκείνο το σημείο ο Ολυμπιακός περισσότερο προσπαθούσε να επιβιώσει παρά να επιβάλει το παιχνίδι του.

Δεν θα ήταν σωστό, όμως, να μη σταθούμε και σε μία θετική εικόνα. Ο Γκουστάβο Σα ήταν από τους ποδοσφαιριστές που προσπάθησαν να δώσουν κάτι διαφορετικό. Ο Πορτογάλος έδειξε διάθεση να πάρει πρωτοβουλίες, να κινηθεί ανάμεσα στις γραμμές και να προσφέρει δημιουργία από τον άξονα.

Δεν ήταν φυσικά δυνατό να αλλάξει μόνος του την εξέλιξη ενός τόσο δύσκολου αγώνα, αλλά η εμφάνισή του άφησε μία θετική παρακαταθήκη. Το ίδιο και ο Λορέντσο Σιπιόνι.

Από εδώ και πέρα, όμως, δεν χωρούν βιαστικές αντιδράσεις. Οι αποφάσεις δεν πρέπει να παρθούν επειδή όλοι είναι ακόμη φορτισμένοι από έναν οδυνηρό αποκλεισμό. Χρειάζεται καθαρό μυαλό. Να αξιολογηθούν πρόσωπα, επιλογές, μεταγραφές, αγωνιστικό πλάνο και συνολικά ο σχεδιασμός. Και κυρίως να δουν συνολικά στο σύλλογο αν κάποιοι που βρίσκονται σε διάφορες θέσεις, ακόμη και στο οργανόγραμμα δηλαδή, έχουν κλείσει τον κύκλο τους.

Ο Μεντιλίμπαρ έχει ευθύνες. Θα ήταν παράλογο να ισχυριστεί κάποιος το αντίθετο. Όμως δεν γίνεται να είναι ο μοναδικός υπεύθυνος για μία εικόνα που αφορά πολύ περισσότερα από τις επιλογές ενός προπονητή.

Ο Ολυμπιακός έχει πλέον μπροστά του μία δεύτερη ευκαιρία. Το Europa League τον περιμένει. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχαστούν όσα έγιναν.

Η Ναϊμέγκεν δεν ήταν απλώς ένας αποκλεισμός. Ήταν ένα δυνατό μήνυμα. Και τώρα μένει να φανεί αν ο Ολυμπιακός θα το ακούσει. Και κυρίως αν θα απαντήσει ουσιαστικά.