Ολυμπιακός: Ένα ταξίδι αντάξιο κατόχου τροπαίου Ευρώπης

Όπως σε όλα τα παιχνίδια του στο Champions League ο Ολυμπιακός ήταν αντάξιος του μεγέθους του, της λάμψης ενός πρόσφατου ιστορικού ευρωπαϊκού τίτλου και ισάξιος μεταξύ των κορυφαίων. Ανταγωνιστικός απέναντι σε καλύτερες ομάδες από αυτόν, μαχητής και θαρραλέος, με αυτοπεποίθηση και ποιότητα.

Δεν μπόρεσε να αποκλείσει τη Λεβερκούζεν γιατί δεν μπόρεσε να βάλει ένα γκολ και να αγχώσει περισσότερο τον ήδη αγχωμένο αντίπαλο, παρά το 2-0 του πρώτου αγώνα.

Η τακτική ήταν αυτή που έπρεπε, οι παίκτες την υπηρέτησαν όπως έπρεπε, είχαν τη θέληση για να κάνουν την υπέρβαση και πίστεψαν όντως ότι μπορούσαν. Εάν κάποιος πιστεύει ότι θα ήταν εύκολο να κάνουν περισσότερες φάσεις απ' όσες έκαναν είναι νυχτωμένος. Απλώς θα έπρεπε αυτές που βρήκαν να τις αξιοποιήσουν. Όπως είχε συμβεί στο υπέρ τους 2-0. Δεν έγινε ξανά, δεν ήρθε μια πρόκριση που εν πολλοίς είχε χαθεί στο πρώτο ματς, τότε που πράγματι η Μπάγερ ήταν καλύτερη.

Τώρα θα αρχίσει το κοινότοπο και φυσικά αναγκαίο «όλα για το πρωτάθλημα», κάτι που ισχύει. Αλλά αυτή η ομάδα και ο κόσμος της (ο τρομερός που βρέθηκε στο γήπεδο και γενικώς) αξίζουν να μείνουν για λίγο ακόμα σε αυτή την σοβαρή προσπάθεια που έγινε και στο Λεβερκούζεν, όπως σε ολόκληρη τη διοργάνωση. Η παρουσία του Ολυμπιακού ήταν σε κάθε παιχνίδι του αξιέπαινη, ακόμη και στις ήττες. Από θηρία ή μεγαθήρια. Ισότιμος διεκδικητής του αποτελέσματος και με σωστό, σύγχρονο ποδόσφαιρο.

Η ομάδα του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ έκανε ξανά μια σπουδαία ευρωπαϊκή προσπάθεια, μπορεί να έχει την πίκρα πως θα μπορούσε κάλλιστα να πάει και πιο μακριά, αλλά έτσι είναι το Champions League. Στόχος όλων στη συνέχεια θα πρέπει να είναι να το ξαναζήσουν και στη νέα σεζόν. Γιατί κατάλαβαν τι σημαίνει.

Και κάτι για έναν παίκτη που μπορεί να έπαιξε για τελευταία φορά στη Γερμανία σε αυτή τη διοργάνωση. Ο Ντάνι Γκαρθία θα το θυμάται ως ματς καριέρας. Και τίμησε τον εαυτό του, τον προπονητή του και την ομάδα του με μια υπέροχη εμφάνιση.