Η περίφημη «Ταυρομαχία» της Ρισιέ και η αναφορά στον Δον Κιχώτη

Η Ζερμέν Ρισιέ, εκπρόσωπος της αντιηρωικής γλυπτικής με επωδό του έργου της την φράση, η πλαστική ειλικρίνεια είναι το παν, φαίνεται πως ξαναδιάβασε μέσα από τα έργα της την παγκόσμια λογοτεχνία. Και δεν είναι μόνο το γεγονός ότι χρησιμοποίησε το μοντέλο του Ροντέν για τον Μπαλζάκ, τον ογδοντάχρονο Ναρντόν για το γλυπτό της άνθρωπος-καταιγίδα.

^{Ταυρομαχία, 1951}

Είναι κυρίως ότι στην περίφημη Ταυρομαχία της, ο ελλειπτικός όγκος του ταυρομάχου μας προϊδεάζει ήδη για το έργο της ο Δον Κιχώτης στο δάσος. Σε μια πρώτη ανάγνωση της Ταυρομαχίας διαπιστώνουμε πως ο νεκρός ταύρος δηλώνεται με το κρανίο του. Ο ταυρομάχος αναδεικνύεται ως αντιηρωική μορφή που αντί για κεφάλι έχει μια τρίαινα και στην κούφια κοιλιά του φαίνεται ο σκελετός του γλυπτού. Το μόνο δηλωτικό στοιχείο της νίκης είναι το βήμα προς τα εμπρός και η λάμα που κρατά στο δεξί του χέρι. Ο Δον Κιχώτης στο δάσος έχει κοινά χαρακτηριστικά με τον ταυρομάχο ωσάν η ταυρομαχία να συνοψίζει ως δράμα και ως θέαμα τη ζωή του ανθρώπου, με τον ηρωικό και αντιηρωικό της χαρακτήρα, με την ειρωνεία κάθε ματαίωσης, κάθε σπασμένου ονείρου, κάθε χαμένης προσδοκίας.

^{Ο Δον Κιχώτης στο δάσος, 1951}

Η Ζερμέν Ρισιέ μαζί με την Χέπγουορθ είναι η μεγάλη γυναικεία φωνή της γλυπτικής στον εικοστό αιώνα, η καλλιτέχνις που έσπασε το ανδρικό κατεστημένο στην εικαστική νεωτερικότητα.