Ο Σοστακόβιτς και μια χαβανέζικη κιθάρα
Οι καινοτομίες του μεγάλου συνθέτη και ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός
Το 1931 ο Σεργκέι Γιούτκεβιτς θα γυρίσει ένα δράμα του βωβού σοβιετικού κινηματογράφου με τίτλο: «Τα Χρυσά Βουνά». Το ριμέικ της ταινίας εμπλουτισμένο με ήχο θα προβληθεί πέντε χρόνια αργότερα. Η πλοκή αναφέρεται στα τελευταία χρόνια πριν από την επανάσταση και συγκεκριμένα στο 1914.
Ένας Ρώσος αγρότης, ονόματι Πιοτρ καταφθάνει στην Αγία Πετρούπολη, σε μια στιγμή κρίσιμη για την μεταλλουργική βιομηχανία« Κρουτίλοφ και υιός». Ο γιος του μεγαλοβιομήχανου προσελκύει τον ανίδεο αγρότη καθιστώντας τον ιθύνοντα νου μεταξύ των απεργοσπαστών. Ο Πιοτρ συμμετέχει στην απόπειρα δολοφονίας του επαναστάτη Βασίλι, που ηγείται της απεργίας. Τον βαριά πληγωμένο απεργό, ωστόσο, τον μεταφέρει στο σπίτι του κι εκεί, καθώς βιώνει τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης της εργατικής τάξης, συνειδητοποιεί ότι θα ήταν πιο δίκαιο περάσει στο αντίπαλο στρατόπεδο, εκεί που ουσιαστικά ανήκει.
Το σάουντρακ της ταινίας ανήκει στον Ντιμίτρι Σοστακόβιτς που εξελίχθηκε σε μια σουίτα, καθώς ο συνθέτης αξιοποίησε έξι μοτίβα από την ταινία (Εισαγωγή, βαλς, Φούγκα, Ιντερμέτζο, Πένθιμο Μαρς Φινάλε). Το βίντεο που ακολουθεί είναι από το 1940 και απαθανατίζει την συγκεκριμένη σουίτα για ορχήστρα με μαέστρο τον Αλεξάντρ Μελίκ-Πασάγιεφ. Έχει μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον αφενός γιατί σε αυτό παίζει πιάνο ο ίδιος ο Σοστακόβιτς και γιατί ανάμεσα στα όργανα εμφανίζεται να παίζει και μια χαβανέζικη κιθάρα! Ο Σοστακόβιτς πράγματι συνέθεσε μουσική για χαβανέζικη κιθάρα! Στο τρίτο μέρος της σουίτας, που συνιστά μια φούγκα, δεσπόζει το εξωτικό αυτό όργανο που συνοδεύεται από την ορχήστρα. Ο Σοστακόβιτς θα επαναλάμβανε αυτή τη μουσική εμπειρία τρία χρόνια αργότερα στο Φόξτροτ της Τζαζ Σουίτας του.