Έκανε αυτά που έπρεπε και κέρδισε χωρίς να πατήσει το τούρμπο

Ο Ολυμπιακός κόντρα στην Αναντολού Εφές, χρειάστηκε να κάνει δύο πράγματα, κατά κύριο λόγο, προκειμένου να κερδίσει στο πρώτο του εντός έδρας αγώνα. Να ελέγξει το ρυθμό και να βελτιώσει τις επιδόσεις του στο ριμπάουντ, κάτι που θα γινόταν άμεσα, με την είσοδο του Μιλουτίνοφ.

Εεε, αυτό ήταν. Δεν χρειάστηκαν πολλά ακόμα. Η άμυνα βελτιώθηκε αισθητά, απέναντι σε μια ομάδα που είδε το επιθετικό της όπλο (Σάριτς) να είναι εκτός κλίματος αγώνα και έναν γκαρντ (Πέιν) να παίζει.. το δικό του παιχνίδι. Κάτι που έκανε δηλαδή και πέρσι στην Παρτίζαν, αλλά ας όψεται.

Στο διά ταύτα, ο Ολυμπιακός δε δυσκολεύτηκε καθόλου, από τη στιγμή που πήρε τη διαφορά στο τρίτο δεκάλεπτο. Ένα υπέροχο ξέσπασμα του Μίλερ-ΜακΙντάιρ, δύο σουτ του Φουρνιέ και πολλά, πολλά ριμπάουντ έφεραν τον Ολυμπιακό σε μια πολύ ευνοϊκή κατάσταση. Παράλληλα, ο Ταϊρίκ Τζόουνς έπρεπε να απαντήσει με τον τρόπο που έπρεπε στους βιαστικούς, που αποφάνθηκαν ότι ο Ολυμπιακός πρέπει να προχωρήσει σε αλλαγή σέντερ. Είπαμε, με ρέγουλα η κριτική παιδιά.

Κι επίσης, ο Ολυμπιακός δε χρειάστηκε ουσιαστικά να πατήσει το τούρμπο. Απλά να ανεβάσει τη διαφορά σε ασφαλή επίπεδα και μετά έκανε τα απολύτως βασικά. Στο φινάλε, φυσικά, ο Μοντέρο ήθελε να κυριαρχήσει, οπότε η διαφορά έφτασε πάνω από τους 20 πόντους.

Στα πιο σοβαρά, ο Ολυμπιακός θέλει αρκετή δουλειά ακόμη. Η επίθεσή του βαλτώνει σε μεγάλα κομμάτια του παιχνιδιού, ενώ δίνει αρκετά ελεύθερα σουτ στην αντίπαλη ομάδα. Επιθετικά, όμως, είναι εξαιρετικός, ακόμη και σε αγώνες που τα σουτ δε μπαίνουν, όπως εδώ. Λίγα λεπτά χρειάζονται, για να εκτοξεύσει την απόδοσή του.