ΜακΚίσικ: Η σπίθα που άναβε το ΣΕΦ

Υπάρχουν παίκτες που περνούν από μια ομάδα και απλά φεύγουν. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που αφήνουν αναμνήσεις, συναισθήματα και εικόνες που δύσκολα σβήνουν από τη μνήμη των φιλάθλων. Ο Σακίλ ΜακΚίσικ ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.

Ύστερα από επτά γεμάτα χρόνια στο μεγάλο λιμάνι, ο Αμερικανός φόργουορντ αποχαιρέτησε τον Ολυμπιακό, κλείνοντας ένα κεφάλαιο που συνδέθηκε με επιτυχίες, συγκινήσεις και αμέτρητες στιγμές πάθους. Από την πρώτη ημέρα που φόρεσε τα «ερυθρόλευκα», κέρδισε τον σεβασμό των συμπαικτών του και την αγάπη της εξέδρας με την ενέργεια, την αυταπάρνηση και τη «μαχητικότητά» του.

Ο ΜακΚίσικ δεν ήταν ποτέ απλώς ένας αθλητής του ρόστερ. Ήταν ο παίκτης που μπορούσε να αλλάξει τον ρυθμό ενός αγώνα με ένα κάρφωμα, να ξεσηκώσει το ΣΕΦ με μία άμυνα ή να βγει μπροστά όταν η μπάλα «έκαιγε». Πολλές φορές δεν ήταν ο πρωταγωνιστής των τίτλων των εφημερίδων, όμως ήταν εκείνος που έδινε στην ομάδα την απαραίτητη σπίθα στις πιο απαιτητικές βραδιές.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στον Πειραιά πανηγύρισε τίτλους, συμμετείχε σε μεγάλες ευρωπαϊκές πορείες και συνέβαλε καθοριστικά στην επιστροφή του Ολυμπιακού στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Πάνω απ’ όλα, όμως, κατάφερε να χτίσει έναν ιδιαίτερο δεσμό με τον κόσμο της ομάδας, ο οποίος αναγνώρισε στο πρόσωπό του έναν αθλητή που τίμησε την «ερυθρόλευκη» φανέλα.

Η αποχώρησή του σηματοδοτεί το τέλος μιας ξεχωριστής εποχής. Ο ΜακΚίσικ φεύγει ως ο μακροβιότερος Αμερικανός στην Ιστορία του συλλόγου, έχοντας γράψει το δικό του κεφάλαιο σε μια από τις πιο επιτυχημένες περιόδους του σύγχρονου Ολυμπιακού.

Κάποιοι παίκτες αποχωρούν και ξεχνιούνται. Κάποιοι άλλοι αφήνουν το αποτύπωμά τους για πάντα. Ο Σακίλ ΜακΚίσικ ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.