Το άδειασμα της κλεψύδρας κι ο αποδιοπομπαίος τράγος

Λοιπόν, ο Παναθηναϊκός δεν θα είναι στο Final Four του 2026 που θα διεξαχθεί στο σπίτι του στο ΟΑΚΑ. Δικαίως θα προσθέσουμε εμείς, μιας και η εικόνα του καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν δεν έπειθε κανέναν ότι μπορεί να φτάσει μέχρι τέλους.

Από κει και πέρα, με το τελευταίο σφύριγμα της αναμέτρησης με τη Βαλένθια - ή να το πούμε πιο σωστά, μετά τις δηλώσεις του Ματίας Λεσόρ περί ελλειπούς προετοιμασίας - το ανάθεμα έχει πέσει στον Εργκίν Αταμάν. Ο Τούρκος τεχνικός παρουσιάζεται είτε ως ο μεγαλύτερος είτε ως ο μόνος υπεύθυνος για το κάζο των πρασίνων από το μεγαλύτερο μέρος των Μέσων.

Την ίδια στιγμή που, ξαφνικά, όλοι αποφάσισαν να αναφέρουν όλα τα κωμικοτραγικές ή αντιεπαγγελματικές ενέργειες που έκανε καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Τις γραπτές δηλώσεις στα Μέσα, τις συνεχείς διαμαρτυρίες, την άρνηση να απαντάει στις ερωτήσεις που δεν τον βολεύουν ή δεν του αρέσουν.

Σε αυτό το σημείο θα πούμε ότι δεν έχουμε κάποιο καπρίτσιο να υπερασπιστούμε τον Τούρκο τεχνικό του Παναθηναϊκού. Άλλωστε, όσον αφορά τις, αμφιλεγόμενες στην καλύτερη, απαράδεκτες στη χειρότερη, δηλώσεις του έχουμε αναφερθεί από πέρσι. Δεν περιμέναμε, είναι η αλήθεια, να έρθει η «πράσινη συντέλεια» για να ανακαλύψουμε ότι οι πρακτικές του είναι ασύμβατες με τη θέση και το ρόλο του σε μια από τις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης.

Ωστόσο, είναι τουλάχιστον υποκριτικό να βγαίνει ο καθένας και να λέει τώρα, μετά τον αποκλεισμό, ότι «η συμπεριφορά του πολλές φορές είναι απαράδεκτη». Σοβαρά; Γιατί δεν το έλεγε όταν κέρδιζε; Ααα ναι, τότε μιλούσαμε για «mind games» και «πνευματική επικράτηση» επί των αντιπάλων του.

Απλά, υπάρχει αυτή η αίσθηση ότι άδειασε η κλεψύδρα του Τούρκου στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Κι έτσι, οφείλουμε να τον βγάλουμε υπεύθυνο για όσα κακά έχουν προκύψει στον οργανισμό φέτος. Συγγνώμη, αλλά το να πατάς κάποιον ενώ είναι ήδη κάτω (από τον Πέδρο Μαρτίνεθ στη συγκεκριμένη περίπτωση), είναι τουλάχιστον άνανδρο.

Από κει και πέρα, είναι λάθος όλη αυτή προσπάθεια να γίνει αποδιοπομπαίος τράγος ο Εργκίν Αταμάν. Καθώς, να μη το ξεχνάμε, άλλος ήταν αυτός που έκανε δηλώσεις και προαναγγελίες περί ογδόου και Σουνίου. Άλλος ήταν αυτός που γέμισε τον οργανισμό του Παναθηναϊκού με αλαζονεία και τοξικότητα.

Άλλος ήταν αυτός που συνδύασε την ύπαρξη ενός τεράστιου μπάτζετ με σίγουρη κατάκτηση. Λες και δεν υπήρχε η ΤΣΣΚΑ το 2005, ξέρω γω. Ή οποιαδήποτε έκδοση της «ρωσικής αρκούδας» που δεν μπορούσε να φτάσει μέχρι τον τίτλο. Βάση μπάτζετ, θα έπρεπε να το κατακτάει κάθε χρόνο μέχρι την αποβολή της από τη διοργάνωση.

Οπότε, επιγραμματικά, έχει κάνει λάθη ο Εργκίν Αταμάν; Ναι, και πολλά μάλιστα. Αλλά να τι γίνεται. Τα ίδια λάθη κάνει σχεδόν κάθε χρόνο. Κάθε σεζόν θα υπάρχουν ο παίκτης ή οι παίκτες που θα τίθενται στο περιθώριο ή δε θα μπορούν να αποδώσουν όπως πρέπει. Κάθε χρόνο, ο Τούρκος θα «δώσει στεγνά» παίκτη ή παίκτες του πριν, κατά τη διάρκεια ή στο φινάλε ενός αγώνα.

Όλα αυτά τα έκανε, αλλά δε βαφτίζονταν λάθη, ήταν «η ιδιαίτερη μεθοδολογία του και η προπονητική του αντίληψη». Γιατί; Γιατί κέρδιζε. Τώρα όμως που απέτυχε για πρώτη σεζόν στον Παναθηναϊκό, μπορούν να βγουν τα φτυάρια από τις ντουλάπες και να αρχίσει το θάψιμο. Άλλο ότι, άλλος θεώρησε ότι η κατάκτηση της Euroleague θα ήταν «μια βόλτα στο πάρκο».