Οι δύο είναι απαραίτητοι, οι τέσσερις δίνουν νίκη

Τελευταία εκτός έδρας αποστολή για τον Ολυμπιακό στη φετινή κανονική περίοδο της Euroleague, κόντρα στη Χάποελ Τελ Αβίβ. Αν και, η αλήθεια είναι, πως δεν είναι ακριβώς "εκτός έδρας", μιας και το γήπεδο στη Σόφια θα είναι γεμάτο από φίλους των ερυθρόλευκων και συμπατριώτες του Σάσα Βεζένκοφ.

Στο σημείο που έχουμε φτάσει, δεν υπάρχουν ιδιαίτερα μυστικά αναφορικά με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των ομάδων. Έτσι, αναφορικά με την ισραηλινή ομάδα που κυνηγάει την είσοδο στην πρώτη τετράδα και το πολυπόθητο πλεονέκτημα έδρας, τα πράγματα είναι σχετικά απλά.

Το παιχνίδι της βασίζεται στο σετ, δηλαδή στο 5 εναντίον 5 στο μισό γήπεδο, με τους Μίτσιτς-Μπράιαντ να έχουν τον μεγαλύτερο ρόλο στο χειρισμό και στη λήψη αποφάσεων. Στον πάγκο υπάρχει ο Κρις Τζόουνς, όταν ο Σέρβος δεν αποδίδει, ενώ ο Αντόνιους Μπλέικνι αποτελεί μια μόνιμη απειλή έξω από τα 6.75. Τα "φτερά" της Χάποελ (Μάλκολμ, Γουέινραϊτ, Έντουαρντς) προσφέρουν κυρίως αμυντική κάλυψη, μιας ο Δημήτρης Ιτούδης παίζει με αλλαγές στην άμυνα, ενώ οι ψηλοί Οτούρου, Μότλεϊ και Οντιάσε οφείλουν να τελειώνουν τις φάσεις και να κυριαρχούν κάτω από τη ρακέτα.

Ο Ολυμπιακός, τώρα, οφείλει να πιέσει τη Χάποελ, ώστε να την οδηγήσει σε λάθη και να κλείσει τους διαδρόμους προς τη ρακέτα. Άλλωστε, εκεί προσπαθούν να χτυπήσουν οι χειριστές της. Παράλληλα, μιας και το τέμπο δεν αναμένεται πολύ υψηλό, οι παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα πρέπει να είναι συγκεντρωμένοι και να μην χάνουν τα ριμπάουντ.

Όσον αφορά την επίθεση, μάλλον θα δούμε λίγο διαφορετικά πράγματα συγκριτικά με το ματς με τη Ρεάλ. Από τη μία, δε θα υπάρχει το θηρίο Ταβάρες, με τους ψηλούς της Χάποελ να μην αποτελούν φόβητρο. Από την άλλη, μοιάζει αρκετά απίθανο να δούμε τους Σάσα Βεζένκοφ και Τάιλερ Ντόρσεϊ να κυριαρχούν σε τέτοιο βαθμό, όπως κόντρα στη Βασίλισσα.

Η λογική λέει ότι, πέραν των δύο, θα πρέπει να βγουν παίκτες μπροστά. Ειδικά κιόλας με την απουσία του Φουρνιέ, λόγω των στομαχικών διαταραχών. Οπότε, περιμένουμε πράγματα από τον Μιλουτίνοφ, τον Χολ, τον Γουόρντ, τον ΜακΚίσικ. Άλλωστε, όπως έχει αναφερθεί πολλάκις, κανείς δεν περισσεύει.