Περί βαζέλων και μπαστάρδων

Πού γρήγορα, μια αναφορά στα χθεσινά παιχνίδια. Ήττα για τον Ολυμπιακό στο Ντουμπάι από την τοπική ομάδα, σε ένα ματς που είχε αρκετές ομοιότητες με τον περσινό ημιτελικό με τη Μονακό.

Οι γηπεδούχοι έπαιξαν πιεστική άμυνα, έκλεισαν εξαιρετικά το παιχνίδι του Βεζένκοφ, με τους ερυθρόλευκους να βασίζονται στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα στις εμπνεύσεις των προικισμένων του, ατομικά, παικτών του.

Σημαντική η αντίδραση που έβγαλαν οι ερυθρόλευκοι, αλλά έμειναν από δυνάμεις και δεν μπόρεσαν να αποφύγουν την ήττα, σε ένα παιχνίδι όπου ο αντίπαλος ήταν ανώτερος. Κανένας λόγος καταστροφολογίας, με δύο νίκες στα επόμενα δύο εντός έδρας ματς ο Ολυμπιακός θα είναι σε πολύ καλή θέση για το πλεονέκτημα έδρας.

Ο Παναθηναϊκός πήρε ίσως τη μεγαλύτερη νίκη του τη φετινή σεζόν, μέχρι την επόμενη. Μπορεί να μην υπήρχε ο Ναν, αλλά οι πράσινοι έβγαλαν τσαγανό, θάρρος και πολύ, πολύ πάθος κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης.

Συνεχίζουν να έχουν θέματα που βγάζουν μάτι, αλλά σε αυτό το παιχνίδι, η νίκη ήταν το μόνο ζητούμενο. Ο Τζέριαν Γκραντ συνεχίζει να είναι ένας εκ των κορυφαίων ξένων παικτών που έχουν περάσει από τον Παναθηναϊκό τον 21ο αιώνα, ενώ οι Σλούκας (στο πρώτο μέρος) και Χουάντσο (στο δεύτερο) έκαναν ό,τι έπρεπε για να πάρει ο Παναθηναϊκός τη μεγάλη αυτή νίκη.

Τώρα. Λοιπόν...

Φαντάζομαι τα βίντεο τα έχουμε δει. Τον Γιώργο Μπαρτζώκα να ανεβαίνει στα κάγκελα επειδή ένας οπαδός του Παναθηναϊκού του βρίζει την μητέρα του που έχει φύγει από τη ζωή. Και τον προπονητή του Ολυμπιακού να λέει την έκφραση "εγώ τις βαζέλες τις γ...".

Να είμαι ειλικρινής, μόλις είδα το ξέσπασμα του Γιώργου Μπαρτζώκα, μου ήρθε στο μυαλό το αντίστοιχο του Εργκίν Αταμάν στον περσινό δεύτερο τελικό του ελληνικού πρωταθλήματος. Τότε που είχε αποκαλέσει "μπάσταρδους" τους οπαδούς των ερυθρόλευκων που του είχαν βρίσει την Τουρκία.

Και ξέρετε τι; Καλά έκανε ο Αταμάν τότε, καλά έκανε και ο Γιώργος Μπαρτζώκας τώρα. Κι εξηγούμαι...

Το ελληνικό μπάσκετ έχει πολλές παθογένειες σχεδόν σε κάθε κομμάτι του. Από την ανάπτυξη παικτών, στην οργάνωση της Ομοσπονδίας, των συλλόγων κλπ. Όπως καταλαβαίνετε, ένα πρόβλημα, όχι μόνο του μπάσκετ αλλά γενικά του ελληνικού αθλητισμού, αποτελεί κι αυτή η μειοψηφία των οπαδών. Ξέρετε σε ποιους αναφέρομαι.

Τα τελευταία χρόνια, βλέπουμε το φαινόμενο της χυδαίας συμπεριφοράς των "φιλάθλων" που πληρώνουν πολλά χρήματα για να κάθονται σε court seats ή γενικά σε ακριβές θέσεις, νομίζοντας ότι έχουν το δικαίωμα να συμπεριφερθούν όπως θέλουν. Να βγάλουν, με λίγα λόγια, τα κόμπλεξ της καθημερινότητάς τους σε επαγγελματίες που ξέρουν ότι δεν πρέπει να αντιδράσουν, αλλιώς θα επέλθει τιμωρία.

Το γεγονός είναι ότι αυτή τη στιγμή στις δύο κορυφαίες ελληνικές ομάδες, υπάρχουν δύο προπονητές ελίτ, οι οποίοι δε φοβούνται να τσαλακωθούν ή να τα βάλουν με την αισχρή μειοψηφία. Όσο αντιαισθητικό κι αν είναι το θέαμα που βλέπουμε (όπως με τον Γιώργο Μπαρτζώκα τώρα), σε ανθρώπινο επίπεδο, είναι πλήρως κατανοητό.

Και μη ξεκινήσουμε πάλι τις ανοησίες περί ηθικής, τοξικότητας ή πρέπουσας συμπεριφοράς. Πρώτον, τον πήχη της ηθικής τον βάζει ο καθένας όπου τον βολεύει. Δεύτερον, και οι οπαδοί έχουν καθορισμένους κανόνες πρέπουσας συμπεριφοράς που ΠΡΕΠΕΙ να ακολουθήσουν, αλλά βλέπουμε τις αντίστοιχες εικόνες. Τρίτον, βλέπουμε προέδρους, παράγοντες, δημοσιογράφους και οπαδούς να τροφοδοτούν το μύλο της τοξικότητας σε καθημερινή βάση, οπότε το να ξεφύγει η συμπεριφορά ενός προπονητή, παρότι κατακριτέο, δεν δημιουργεί τόσο μεγάλο πρόβλημα όσο νομίζουμε.

Άλλωστε, άνθρωποι δεν είναι κι εκείνοι; Ή μήπως και αυτό το χαρτί το χρησιμοποιούμε όπως μας βολεύει εμάς;

Για να ολοκληρώσουμε, η εικόνα του Γιώργου Μπαρτζώκα να ανεβαίνει στα κάγκελα και να βρίζει τον οπαδό είναι σίγουρα κάτι πειθαρχικά επιλήψιμο. Αυτό θα το κρίνει η διοργανώτρια αρχή, αν και, πρόβλεψη, λογικά ένα πρόστιμο θα επιβάλλει.

Από κει και πέρα, για το "βαζέλες", η θέση μου είναι η εξής:

Από τη στιγμή που θεωρώ ότι ο Εργκίν Αταμάν είχε δίκιο να αποκαλέσει τους οπαδούς του Ολυμπιακού που έβρισαν την πατρίδα του "μπάσταρδους", καλά κάνει ο Γιώργος Μπαρτζώκας και λέει ότι "τις βαζέλες τις γ..." σε όποιον τον βρίζει την νεκρή μητέρα του.

Από τη στιγμή που η μάζα, ο όχλος ή ένας ανόητος ξεπερνούν τα όρια της "πρέπουσας συμπεριφοράς", οι προπονητές μπορούν να απαντούν αναλόγως.

Άλλωστε, άνθρωποι δεν είναι κι εκείνοι;