Ο ενθουσιασμός με Μοντέρο και η υπομονή για τη συνέχεια

Μια κίνηση είναι πολλές φορές αρκετή για να σπείρει τον ενθουσιασμό. Τέτοια ήταν η κίνηση του Γιώργου Αγγελόπουλου, όταν γύρισε τη νέα, δεύτερη φανέλα του Ολυμπιακού, για να αποκαλύψει το όνομα του Γιαν Μοντέρο στο πίσω μέρος της.

Ο Δομινικανός γκαρντ είναι για τρία χρόνια παίκτης των ερυθρόλευκων, σε μια από τις, δεδομένα, καλύτερες κινήσεις των τελευταίων ετών. Ένας αθλητής που, παρά το νεαρό της ηλικίας του (23), έχει δείξει ότι θα αφήσει εποχή στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Αν φυσικά, παραμείνει στη Γηραιά Ήπειρο και δεν τον πάρει σε δύο χρόνια από τώρα το ΝΒΑ.

Και μπορεί η απόκτηση του Μοντέρο να ήταν πάνω κάτω τελειωμένη υπόθεση εδώ και καιρό - περίπου από τις αρχές Ιουνίου - η αναμονή για την επίσημη ανακοίνωσή του ήταν μεγάλη. Σε σημείο, μάλιστα, που ορισμένοι φίλοι της ομάδας αγχώθηκαν ότι μπορεί τα ρεπορτάζ να μην ισχύουν. Ωστόσο, στο τέλος όλα πήγαν καλά και ο Δομινικανός θα είναι παίκτης του Ολυμπιακού.

Την ίδια υπομονή που έδειξαν στην υπόθεση Μοντέρο, πρέπει να δείξει και στις υποθέσεις των ανανεώσεων. Δηλαδή του Κώστα Παπανικολάου, του Τάιλερ Ντόρσεϊ και του Τόμας Γουόκαπ. Κι όχι υπομονή αναφορικά με την έκβασή του, αλλά κυρίως να μην παρασυρθούν από το κάθε σχόλιο και την κάθε «πληροφορία».

Οι ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού άνοιξαν τα χαρτιά τους και τόνισαν ότι, παρά τη δεδομένη επιθυμία τους να ανανεώσουν τους παίκτες που τους οδήγησαν στην κορυφή της Ευρώπης, δεν πρόκειται να πληρώσουν παραπάνω από όσο πρέπει. Ή έστω από όσο θεωρούν.

Γουόκαπ και Ντόρσεϊ ήταν λογικό να ζητήσουν αύξηση. Η χρονιά που έκαναν ήταν φανταστική. Και θεωρούμε ότι, μέχρι όλες οι πλευρές να κάτσουν στο τραπέζι, οριστική εξέλιξη δε θα έχουμε. Οπότε, υπομονή και ήρεμες διακοπές να έχετε.

Υ.Γ. Αν υπάρχει ένας παίκτης που αξίζει κάτι παραπάνω από το ρόστερ είναι ο αρχηγός. Και θεωρώ ότι ο Κώστα Παπανικολάου, στο φινάλε, θα πάρει αυτά που του αναλογούν. Έχει προσφέρει πάρα πολλά για να μη συμβεί.