Ε. Σύρρα – Δ. Καραχάλιου: «Η οργάνωση και η υποστήριξη τα “κλειδιά” για την ανάπτυξη του 3×3»
Όσα δήλωσαν οι αθλήτριες του 3Χ3, Ελένη Σύρρα και Δέσποινα Καραχάλιου.
Ο έντονος ρυθμός, οι δυνατές μονομαχίες και η συνεχής δράση είναι μερικά από τα στοιχεία που διακρίνουν όλοι οι αθλητές που παίζουν στο 3×3, και η Ελένη Σύρρα με την Δέσποινα Καραχάλιου δε αποτελούν την εξαίρεση.
Η Ελένη Σύρρα, αθλήτρια του Άρη την αγωνιστική περίοδο 2025-2026, ακολουθεί τον ρυθμό του αθλήματος την τελευταία τετραετία, σε αντίθεση με τη «νέα» στο 3×3 – παίκτρια της Δάφνης Αγίου Δημητρίου στο 5×5- Δέσποινα Καραχάλιου, η οποία για πρώτη φορά βίωσε στην πλατεία Αριστοτέλους τον παλμό των φιλάθλων και την ενέργεια του αγώνα.
Οι δυο αθλήτριες της πρώτης επαγγελματικής ομάδας 3×3, ΔΕΗ Team Athina, μίλησαν για όσα τις συναρπάζουν στο άθλημα αλλά και την ανάπτυξή του στην Ελλάδα.
– Πρώτο stop η πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη, μία πόλη η οποία απέδειξε, μέσω της παρουσίας των φιλάθλων στο 3×3 ΔΕΗ Street Basketball αλλά και τη στήριξή τους στην επαγγελματική ομάδα ΔΕΗ Team Athina που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά, ότι αγαπά το μπάσκετ. Ποιες ήταν οι δικές σας εντυπώσεις από την πρώτη στάση στη Θεσσαλονίκη;
Ελένη Σύρρα: «Δε θα μιλήσω με τόσο αγάπη για τη Θεσσαλονίκη, επειδή είμαι Θεσσαλονικιά, αλλά υπάρχουν αποδείξεις. Η παρουσία του κόσμου, το ενδιαφέρον και η ενέργεια που υπήρχε στην πλατεία Αριστοτέλους δημιούργησαν μια μοναδική ατμόσφαιρα. Ήταν πολύ όμορφο να βλέπουμε ανθρώπους κάθε ηλικίας να παρακολουθούν τους αγώνες και να στηρίζουν την προσπάθειά μας. Για εμάς τους αθλητές τέτοιες διοργανώσεις δίνουν ξεχωριστό κίνητρο».
Δέσποινα Καραχάλιου: «Μια πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα που μου άφησε πολύ ωραία γεύση, τόσο η ενέργεια του κόσμου, ο ενθουσιασμός και η στήριξη του, όσο -κυρίως- η ενέργεια του staff που μας έκανε την εμπειρία αξέχαστη.
Όσον αφορά την ομάδα ΔΕΗ Team Athina, μόνο ενθουσιασμό μπορώ να πω ότι μου έχει δημιουργήσει. Είμαι πολύ χαρούμενη που έχω την ευκαιρία να ανήκω σε αυτή την ομάδα, να κερδίζω εμπειρίες και να συνεργάζομαι με όλους τους εξαιρετικούς αθλητές και προπονητές».
– Ποιο ή ποια είναι τα στοιχεία που σας κινούν το ενδιαφέρον στο παιχνίδι και ποια είναι τα προσόντα που απαιτούνται για να ανταπεξέλθει ένας παίκτης στις απαιτήσεις του αγώνα;
Ελένη Σύρρα: «Αυτό που με κέρδισε είναι ο γρήγορος ρυθμός, η επαφή, η ένταση και το γεγονός ότι κάθε φάση μπορεί να κρίνει το αποτέλεσμα. Το 3×3 απαιτεί γρήγορη σκέψη, σωστές αποφάσεις υπό πίεση και πολύ καλή φυσική κατάσταση. Χρειάζεται να παίζεις στο 100% τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά και αυτό με ενθουσιάζει».
Δέσποινα Καραχάλιου: «Κύριο κίνητρο είναι η εξέλιξη, καθώς είναι ένα άθλημα που απαιτεί μονίμως να είσαι συγκεντρωμένος, να έχεις αυτοπεποίθηση και να λειτουργείς με ταχύτητα. Το βασικότερο στοιχείο που έχω συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να έχεις ως παίκτρια είναι η ενέργεια καθώς χρόνος για απογοήτευση δεν υπάρχει».
– Το 3×3 είναι ένας αγώνας ο οποίος «γεννήθηκε» στους δρόμους και στις αλάνες απ’ όπου προφανώς περάσατε κι εσείς πριν ασχοληθείτε επαγγελματικά με το μπάσκετ. Θυμάστε πού παίξατε για πρώτη φορά ένα «μονό» με τους φίλους σας;
Ελένη Σύρρα: «Έχω περάσει αμέτρητες ώρες σε ανοιχτά γήπεδα παίζοντας “μονά” και “διπλά” με φίλους. Θυμάμαι ότι είχα παίξει στα Λουτρά Λαγκαδά. Εκεί έμαθα να ανταγωνίζομαι, να παίρνω πρωτοβουλίες και να απολαμβάνω το παιχνίδι. Αυτές οι στιγμές είναι που σε κάνουν να αγαπήσεις πραγματικά το άθλημα και αποτελούν, θεωρώ, τη βάση για όσα ακολουθούν αργότερα σε επαγγελματικό επίπεδο. Εννοείται ότι σε εκείνες τις ηλικίες δεν φανταζόμουν ότι θα έφτανα σε τέτοιο επίπεδο».
Δέσποινα Καραχάλιου: «Την πρώτη φορά που έπαιξα μπάσκετ, πρέπει να ήμουν μόλις 5 ετών, σε ένα μπασκετάκι στο εξοχικό μου μαζί με τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια μου και τον μπαμπά μας. Ανέκαθεν μου άρεσε το μπάσκετ καθώς οι γονείς μου με έπαιρναν πάντα μαζί για να παρακολουθήσουμε τους αγώνες των αδερφών μου».
– Από τότε μέχρι σήμερα το 3×3 έχει εξελιχθεί, παρουσιάζεται σε πιο οργανωμένη μορφή, έχει μπει στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων και η Ελλάδα προσπαθεί να πάρει τη δική της θέση στον χάρτη. Ποιες είναι οι σκέψεις που κάνετε για την εξέλιξη μελλοντικά του αθλήματος στη χώρα μας;
Ελένη Σύρρα: «Τα τελευταία χρόνια το 3×3 έχει κάνει σημαντικά βήματα προόδου στην Ελλάδα. Η ένταξή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες έδωσε ακόμη μεγαλύτερη ώθηση και αναγνωρισιμότητα στο άθλημα. Βλέπουμε περισσότερες διοργανώσεις, μεγαλύτερη συμμετοχή νέων αθλητών και αυξημένο ενδιαφέρον από τον κόσμο. Πιστεύω ότι με σωστή οργάνωση και συνεχή υποστήριξη η Ελλάδα μπορεί να αποκτήσει ακόμη πιο σημαντική παρουσία σε διεθνές επίπεδο».
Δέσποινα Καραχάλιου: «Οι Ολυμπιακοί αγώνες είναι ένα όνειρο ζωής για κάθε αθλήτρια και ομάδα. Θεωρώ πως η Ελλάδα αξίζει και πρέπει να κατοχυρώσει την θέση της εκεί. Έχουν ήδη υπάρξει συζητήσεις για την δημιουργία επαγγελματικών ομάδων 3×3 και ευελπιστώ να υλοποιηθούν σύντομα. Μόλις γίνει αυτό, πιστεύω πως η εξέλιξη του αθλήματος θα ανέβει επίπεδο».
– Αν είχατε τη δυνατότητα να παίξετε έναν αγώνα 3×3 και να διαλέξετε εσείς τους αντιπάλους σας, ποιες τρεις παίκτριες πρώην ή νυν WNBAerς θα επιλέγατε και για ποιον λόγο;
Ελένη Σύρρα: «Θα έλεγα με καμία WNBAer! Αλλά επειδή θεωρώ ότι κάτι θα κέρδιζα, θα ήθελα να παίξω αντίπαλη με την Κέλσι Πλαμ, τη Στιούαρτ και την Έϊζα Ουίλσον. Θα ήταν μια μοναδική εμπειρία να αγωνιστώ ως αντίπαλος τους και να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου απέναντι σε παίκτριες κορυφαίου επιπέδου».
Δέσποινα Καραχάλιου: «Θα επέλεγα για αρχή την Τζέσικα Σέπαρντ καθώς είναι μια παίκτρια που είχαμε την τιμή να έρθει να παίξει κι εδώ στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στην ομάδα του Αθηναϊκού. Μια παίκτρια η οποία συνδυάζει τα χαρακτηριστικά ενός σέντερ με αυτά ενός γκαρντ. Έπειτα θα επέλεγα την Κέιτλιν Κλαρκ, καθώς η ηττοπάθεια για εκείνη αποτελεί ένα άγνωστο συναίσθημα. Και η τρίτη παίκτρια που θα επέλεγα είναι η Σαμπρίνα Ιονέσκου, που την χαρακτηρίζει η οξυδέρκεια της και η απίστευτη τεχνική της στο σουτ».
– Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά στους Street Basketball αγώνες είναι η μουσική και η ατμόσφαιρα που δημιουργείται από τον κόσμο. Αν σας ζητούσαν να επιλέξετε ένα τραγούδι το οποίο θα «ανέβαζε» την ενέργειά σας, ποιο θα επιλέγατε;
Ελένη Σύρρα: «Θα επέλεγα το “Eye of the Tiger” από τους Survivor. Είναι ένα διαχρονικό τραγούδι που συνδέεται με τη δύναμη, την επιμονή και τη νοοτροπία του νικητή και μου θυμίζει τον πατέρα μου. Κάθε αθλητής περνάει δύσκολες στιγμές και προκλήσεις στην πορεία του και το συγκεκριμένο τραγούδι μου θυμίζει ότι πρέπει πάντα να συνεχίζεις να παλεύεις και να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό μέσα στο γήπεδο»
Δέσποινα Καραχάλιου: «Θα επέλεγα το “Djadja” από την Aya Nakamura».
