Παβλίσεβιτς: «Ο επαγγελματικός αθλητισμός δεν είναι… παιδική χαρά»

Ο παλαίμαχος μπασκετμπολίστας και πλέον αθλητικός ψυχολόγος, Μίλος Παβλίσεβιτς, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του EOK WebRadio με τον Μιχάλη Γκιουλένογλου και τον Γιάννη Σταυρουλάκη και μίλησε για το κομμάτι της ψυχολογίας του αθλητή και την επόμενη ημέρα μετά το τέλος της αθλητικής καριέρας. Αναλυτικά είπε:

Για την αθλητική ψυχολογία στον πρωταθλητισμό: «Πάντα όλα έχουν να κάνουν με την προσωπικότητα του καθενός, πώς μπορεί ο καθένας ν’ αντιμετωπίσει την πίεση που ασκείται, πώς μπορεί να λειτουργεί καθημερινά. Σίγουρα ο χώρος του αθλητισμού και του πρωταθλητισμού είναι γεμάτος με πίεση από πολλούς παράγοντες. Ο πρώτος παράγοντας θα έπρεπε να είναι ο ίδιος του ο εαυτός και όσο προχωράει το θέμα μπαίνουν άλλοι παράγοντες, ομάδες, χορηγοί, κόσμος. Ο επαγγελματικός αθλητισμός δεν είναι μια… παιδική χαρά, είναι μακριά από αυτό. Όλα είναι θέμα μιας ισορροπίας, να βρεις εσύ ο ίδιος σε ποιο σημείο λειτουργείς καλύτερα, πώς μπορείς ν’ ανταπεξέλθεις, πού είναι το σημείο που “σπας”, να ξέρεις να το αποφεύγεις και να μπορείς να είσαι λειτουργικός. Όταν υπάρξει αυτή η ισορροπία μπορείς να λειτουργήσεις. Το θέμα είναι πώς το αντιμετωπίζεις από μόνος σου. Υπάρχει ένα πολύ μικρό ποσοστό αθλητών που μπορούν να το κάνουν μόνοι τους, το οποίο είναι πάλι θέμα προσωπικότητας, αλλά χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή σε αυτό. Εγώ θα πω πως όποιος έχει κάποιο τέτοιο πρόβλημα καλό θα ήταν να ζητήσει βοήθεια. Υπάρχει λύση».

Για το κομμάτι της αθλητικής ψυχολογίας στις ομάδες: «Είναι πολλές ομάδες που λειτουργούν έτσι και κυρίως σε άλλα αθλήματα πέραν του μπάσκετ, όπως το ποδόσφαιρο, που είναι πιο μπροστά, το αμερικάνικο ποδόσφαιρο, το μπέιζμπολ. Όταν κάνεις μια επένδυση, ειδικά οι τοπ ομάδες, που είναι εκατομμυρίων, αν όχι δισεκατομμυρίων, θα πρέπει να προστατεύσεις το προϊόν σου. Το προϊόν σου είναι κατά κάποιον τρόπο ο αθλητής και το μπάσκετ που θα παίξει η ομάδα, το οποίο περνάει απ’ τον αθλητή. Αν εσύ δεν προστατεύσεις το προϊόν, που μπορεί να “σπάσει” απ’ την πίεση, από έναν τραυματισμό, από μια σχέση με προπονητή ή συμπαίκτη, κάπως τα θεμέλια κλονίζονται».

Για το αν μπορεί ένας αθλητής να «προστατευτεί» από τα όσα γράφονται ή παρουσιάζονται social media και πώς διαχειρίζεται αυτήν την κατάσταση: «Η γνώμη μου είναι πως όποιος το πει και το κάνει, θα το κάνει ίσως για μία μέρα μετά το αγώνα. Μετά η περιέργεια και μόνο θα ψάξει να διαβάσει μόνο. Το αν θα μπει σε διαδικασία να απαντήσει ή να προστατεύσει τον εαυτό του είναι άλλο θέμα. Το σημαντικό είναι πως τα social media αποτελούν ένα πεδίο στο οποίο είναι αρκετά απροστάτευτος ο αθλητής. Όλοι λίγο-πολύ θα ασχοληθούν. Είναι και στον άνθρωπο να θέλει να μάθει ποιος έγραψε κάτι για τον ίδιο και τι ήταν αυτό. Μην ξεχνάτε επίσης πως είμαστε σε κάποια άλλα “νερά”, αυτά του AI. Ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει ό,τι περιεχόμενο θέλει, με ό,τι βίντεο αληθοφανές θέλει. Τα social media δεν είναι καθαρά αθλητικό πρόβλημα, είναι θέμα κοινωνικό γενικότερα, απλά επηρεάζει και τους αθλητές».

Για την επόμενη μέρα μετά το τέλος της αθλητικής καριέρας: «Το σημαντικό θέμα για εμένα είναι το πώς θα βρει κάποιος ένα νόημα στη ζωή μετά το τέλος της αθλητικής του καριέρας, το πώς δε θα χάσει την “ταυτότητά” του ή πώς θα βρει την καινούργια. Μόλις τελειώσει η “πίστα” του αθλητή, πρέπει να πας πίσω και να βρεις μέσα σου ποια είναι η επόμενη. Να δεις τι είσαι εσύ, έτσι ώστε να βρεις ποια άλλη “πίστα” θα κατασκευάσεις».

Για το πώς βρέθηκε στην Αυστρία: «Είμαι βοηθός του Κώστα Παπαβασιλείου στη Νόρνμπιρν. Είχαμε παίξει μαζί σε μια ομάδα στο παρελθόν. Ζήτησαν προπονητή και με πρότεινε. Ήταν μια εποχή που έψαχνα να κάνω μια αλλαγή, να δω κι άλλα πράγματα. Όλα πάνε καλά. Υπάρχει μια ηρεμία, προσπαθούμε να στήσουμε το μπάσκετ κάπως καλύτερα».