Παπαδοπούλου: «Δικαίωσα τους ανθρώπους που με πίστεψαν από την πρώτη ημέρα»

Η προπονήτρια της ΑΕ Λεμεσού, Κάλια Παπαδοπούλου, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του EOK WebRadio με την Έλενα Βογιατζή και τον Μιχάλη Γκιουλένογλου και μίλησε για την κατάκτηση του Κυπέλλου Κύπρου ως η πρώτη προπονήτρια που κατέκτησε τίτλο σε ανδρικό επίπεδο. Αναλυτικά είπε:

Για την κατάκτηση του Κυπέλλου Κύπρου: «Σίγουρα είναι δικαίωση. Tη λέξη αυτή τη νιώθω έντονα αυτές τις ημέρες. Χαίρομαι πάρα πολύ που το κατέκτησα με την ομάδα που γαλουχήθηκα. Είχαμε βάλει ένα τριετές πλάνο με τη διοικηση. Είχαμε πει ότι στον τρίτο χρόνο θα επαναφέρουμε την ομάδα εκεί που ανήκει με την κατάκτηση κάποιου τίτλου. Το Κύπελλο είναι ο εύκολος τίτλος, αν θέλετε, γιατί δεν είμαστε έτοιμοι να ανταγωνιστούμε σε σειρά αγώνων στο πρωτάθλημα απέναντι σε Κεραυνό Στροβόλου και ΑΕΚ Λάρνακας. Τα συναισθήματα είναι έντονα, δεν έχουν κοπάσει οι πανηγυρισμοί. Πρέπει να γυρίσουμε σελίδα σύντομα, γιατί το πρωτάθλημα είναι σε εξέλιξη»

Για το πόσο εύκολο είναι για μια γυναίκα να κατακτά τίτλο: «Έχω πει κι άλλες φορές όταν έχω ερωτηθεί για αυτό, ότι έχει να κάνει καθαρά με την ικανότητα. Δεν υπάρχει διάκριση φύλλου. Πήρα μια θέση που δικαιωματικά άξιζα, είχαν διαπιστώσει τις ικανότητες μου. Δε νιώθω κάπως ότι είμαι σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο, δικαίωσα τους ανθρώπους που με πίστεψαν από την πρώτη ημέρα»

Για τη… συγκυρία της ημερομηνίας του Final-4: «Όταν έμαθα ότι το Final-4 θα γίνει 13-15 Μαρτίου, ένιωσα ότι μας χρωστάει κάτι το κάρμα. Είχαμε χάσει στον τελικό της Βαλκανικής Λίγκας και στεναχωρήσαμε τον κόσμο της ομάδας. Αφιερώνουμε πολλές ώρες με τους συνεργάτες μου στο γήπεδο»

Για το αν υπάρχει εξήγηση που καθυστέρησε η είδηση: «Δεν ξέρω γιατί καθυστέρησε, ούτε το ψάχνω. Ήταν κάτι σπουδαίο και η επιτυχία ανήκει σε όλους. Το ότι είμαι η πρώτη γυναίκα προπονήτρια που κατέκτησε τίτλο με ανδρική ομάδα, είναι κάτι που καταγράφεται και έγραψε ιστορία. Χάρηκα γι’ αυτό, αλλά προχωράμε»

Για τη συνεργασία της με την ΑΕ Λεμεσού: «Όλα αυτά ξεκίνησαν όταν ο πρόεδρος μού έδωσε τον τίτλο της Team Manager στην ανδρική ομάδα, αλλά και ως βοηθός. Όταν το εφηβικό τμήμα δε λειτουργούσε, με είδε πόσο πολύ διεκδίκησα το να μείνει ανοιχτό και μου ζήτησε να το αναλάβω. Έχω διπλή ιδιότητα, εργάζομαι και σε ιδιωτικό σχολείο και είμαι στο ανδρικό τμήμα. Οι μέρες περνούσαν και κανείς δεν το ανέλαβε, μου ζητήθηκε να μείνω για δύο βδομάδες μέχρι να βρεθεί κάποιος. Όταν ήρθε ξανά η συζήτηση, μου είπε ότι δεν το διαπραγματεύεται και ήθελε να μείνω. Στο τέλος πήραμε το πρωτάθλημα από το πουθενά λόγω αγάπης δουλειάς και πάθους. Καταφέραμε να φτιάξουμε κάτι που φάνταζε στην αρχή ότι θα ήταν κλειστό. Έπειτα, ο πρόεδρος μού ζήτησε να αναλάβω την ανδρική ομάδα. Το σκέφτηκα πολύ και δέχτηκα. Η πρόταση έγινε δεκτή ακριβώς τρία χρόνια απ’ όταν ανέλαβα»

Για το αν μπορεί να «σπάσει» αυτό το ταμπού του μπάσκετ ως… ανδροκρατούμενος χώρος: «Το πιστεύω. Υπάρχουν αξιόλογες προπονήτριες και ικανές. Το θέμα είναι να υπάρχουν διοικήσεις που θα τις εμπιστευτούν σε πάγκους ανδρικών ομάδων. Αναφέρομαι και σε διεθνές επίπεδο, όπως Ευρωλίγκα. Είχαμε την Μπέκι Χάμον που ήταν βοηθός στο ΝΒΑ με τον Γκρεγκ Πόποβιτς. Γιατί να μη δούμε γυναίκες να προπονούν ομάδες στην Ευρωλίγκα; Οι γυναίκες εξελίσσονται»

Για τη Στέλλα Καλτσίδου: «Μιλήσαμε και πρόσφατα, ανταλλάξαμε ευχές. Χαιρόμαστε η μία για την άλλη και για την πρόοδο του μπάσκετ. Ήμασταν συμπαίκτριες στον Μέγα Αλέξανδρο και περάσαμε δύο υπέροχες σεζόν. Συναντηθήκαμε και στο σεμινάριο της Ευρωλίγκας στην Αθήνα. Όταν τη ρώτησα ποιος είναι ο στόχος της, μου είπε την κατάκτηση του EuroCup. Τώρα απέχει δύο παιχνίδια για να τα καταφέρει. Της εύχομαι ολόψυχα μέσα από την καρδιά μου να το πετύχει. Είναι μοναδικό αυτό που θα καταφέρει. Το κατέκτησε και στην Αγγλία, μακάρι και φέτος»

Για τη ζωή της ως καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής: «Είμαι από το 2010 στο σχολείο. Έχω δημιουργήσει μία σχέση με όλους τους συναδέλφους που βοηθάμε ο ένας τον άλλον. Όταν πρέπει κάποιες ώρες να απουσιάσω, η εξυπηρέτηση είναι άμεση. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κύριο Γρηγορίου γι’ αυτό που προσφέρει στο σχολείο. Την επόμενη μέρα μετά την κατάκτηση δέχθηκα αγάπη απ’ όλους που το είδαν. Ήταν μια χαρούμενη μέρα, δεν ήμουν σε φάση να διδάξω, τους έδωσα μπάλες για να παίξουν».

Για την αντιμετώπιση των παιδιών: «Η ΑΕ Λεμεσού έχει κόσμο. Το πρωί είμαι παιδαγωγός, αλλά είναι άλλη η ψυχοσύνθεση τού να διδάξεις τα βασικά για τα αθλήματα και το βράδυ να είμαι προπονήτρια και να δείχνω τακτική. Από το 2010 που είμαι εδώ πάντα υπάρχει κάτι παράλληλο. Έμαθα το σχολείο και το μπάσκετ να συμβαδίζουν. Είμαι ευγνώμων για αυτό. Θέλω να είμαι σωστό πρότυπο και για τα παιδιά και να τους διδάξω τη σωστή νοοτροπία».

Για το Ευρωμπάσκετ στην Κύπρο και την επόμενη ημέρα: «Ήταν επιτυχημένη διοργάνωση για την Κύπρο, πολλά μπράβο στην Ομοσπονδία. Είδαμε κόσμο στο γήπεδο. Οι δυναμικές των ομάδων που αντιμετώπισε η Κύπρος ήταν μεγάλη. Είδαμε την ομάδα μας να παλεύει όλα τα παιχνίδια και ο προπονητής αξίζει πολλά μπράβο. Έχουμε λειψανδρία τώρα, δεν ξέρω για την επόμενη ημέρα κάτι. Προσωπικά, θέλω να δω κι άλλους Κύπριους να αναδειχθούν. Αυτό απαιτεί πολλή δουλειά. Εμείς “σπάσαμε” το δίπολο. Με την κατάκτηση της ΑΕ Λεμεσού “άνοιξε” ο δρόμος και για τις άλλες ομάδες να ονειρεύονται, όπως ονειρευτήκαμε κι εμείς. Μακάρι να δούμε πιο δυνατές ομάδες και στο πρωτάθλημα».