Καμμένου: «Ήθελα να αποσυρθώ με μια ακόμα άνοδο στην ομάδα που αγαπώ»

Η Δανάη Καμμένου, που αποσύρθηκε από την ενεργό δράση σε ηλικία 36 ετών, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Woman to woman» του EOK WebRadio με τις Σοφία Βαλσάμη και Εβίνα Μάλτση. Αναλυτικά είπε:

Για την απόφασή της να αποσυρθεί από το μπάσκετ: «Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Ήταν μια απόφαση που σκεφτόμουν από πέρυσι. Ένιωθα ότι σιγά-σιγά ο κύκλος κλείνει, οπότε ένιωθα γεμάτη και όμορφα. Σίγουρα τώρα που έκλεισε με τον πιο όμορφο τρόπο, ήταν η πιο κατάλληλη στιγμή. Ήθελα να φύγω με όμορφα συναισθήματα, να έχω μια άνοδο ακόμα. Ήθελα να φύγω πολύ γεμάτη και στην ομάδα που αγαπώ τόσο πολύ και ήμουν τόσα πολλά χρόνια, οκτώ στον αριθμό. Ήθελα να κρατήσω αυτό σαν “αντίο” ως παίκτρια».

Για το χρονικό της απόφασης: «Ήταν μια απόφαση που ωρίμαζε μέσα μου από πέρυσι, απλά λόγω του ότι πέρυσι η ομάδα δεν πήγαινε τόσο καλά και είδα και φέτος να αλλάζουν πράγματα και να δημιουργούν ένα καλό σύνολο, με στόχους υψηλότερους, ένιωσα την ανάγκη να πω ότι θέλω να είμαι και εγώ σε αυτήν την προσπάθεια. Ίσως αν είχαμε κάνει μια καλή πορεία πέρυσι, ανάλογη με φέτος, να είχα αποσυρθεί από πέρυσι. Αν, από την άλλη, δεν καταφέρναμε φέτος τον στόχο μας, ίσως, επειδή είμαι και πεισματάρα, να έπαιζα έναν ακόμα χρόνο».

Για το τελευταίο της παιχνίδι: «Το τελευταίο μου παιχνίδι ήταν μια πολύ συγκινητική στιγμή για ‘μένα. Ήμουν πάρα πολύ φορτισμένη συναισθηματικά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, ζούσα όλες τις στιγμές με πολύ ένταση».

Για το στιγμιότυπο με τις συμπαίκτριές της που τη σήκωσαν στα χέρια: «Ήταν πολύ ωραίο συναίσθημα όταν με σήκωσαν οι συμπαίκτριές μου. Γενικά, εκτός από το μπασκετικό κομμάτι, είχαμε πολύ ωραίο κλίμα με τα κορίτσια. Ένιωθα ότι πανηγύριζα με τις φίλες μου εκείνη τη στιγμή».

Για το τι θα της λείψει από τον χώρο του μπάσκετ: «Θα μου λείψουν οι συμπαίκτριές μου. Όλες, όλων αυτών των χρόνων. Αυτό που μαζευόμασταν και λέγαμε τα νέα μας στα αποδυτήρια ήταν ένα boost που έπαιρνες για να πας στο γήπεδο. Μετά, επίσης, θα μου λείψουν και οι αγώνες. Τα συναισθήματα που παίρνεις από τους αγώνες δε νομίζω ότι τα βρίσκεις κάπου αλλού».

Για την πιο ιδιαίτερη στιγμή της καριέρας της: «Η πιο ιδιαίτερη στιγμή της καριέρας μου ήταν με τον Αθηναϊκό όταν μπήκαμε στο Ρεκόρ Γκίνες, μετά από κάποιες συνεχόμενες νίκες που είχε κατακτήσει η ομάδα. Όταν έχεις πετύχει κάτι τέτοιο, είναι κάτι σημαντικό για ‘σένα. Από ‘κει και πέρα, και η άλλη άνοδος με τον Κρόνο που είχαμε πετύχει και στο παρελθόν στην Α1 πάλι. Ακόμα και οι τραυματισμοί μου ήταν ένα βασικό κομμάτι για ‘μένα. Με έκαναν πιο δυνατή και ήταν σαν να ξεκινάω ξανά από το μηδέν και να προσπαθώ να γυρίσω πιο δυνατή».

Για το τι έχει κερδίσει από το μπάσκετ: «Μου έχει δώσει πειθαρχία, να μοιράζομαι, να κοινωνικοποιούμαι και να μην τα παρατάω. Να συνεχίζω να προσπαθώ μέχρι να καταφέρω αυτό που έχω στο μυαλό μου. Ακόμα και οι τραυματισμοί μού έδωσαν πράγματα. Μου έδωσαν να καταλάβω πως είμαι δυνατή και να βρω δύναμη που μέχρι τότε δεν πίστευα πως είχα».

Για το αν θα παραμείνει στο μπάσκετ από άλλο πόστο: «Θα ήθελα να μείνω στον χώρο που ξέρω και αγαπώ, με οποιονδήποτε τρόπο μπορώ να προσφέρω, γιατί είναι ένα πολύ μεγάλο κομμάτι μου. Από ‘κει και πέρα, θα ήθελα να ασχοληθώ και με άλλα πράγματα που μου αρέσουν και με εκφράζουν, να ανοίξω έναν καινούργιο κύκλο στη ζωή μου. Ωστόσο, δεν έχω κατασταλάξει ακριβώς σε κάτι συγκεκριμένο, έχω πολλά στο μυαλό μου. Προς το παρόν, αυτό που θέλω είναι να περάσω λίγο χρόνο με την οικογένειά μου, με τους δικούς μου ανθρώπους».